روانشناسي

اختلال شخصيت نمايشي

Wed, 20 Apr 2011 15:07:00 GMT

برخي افراد تمايل دارند خودشان را به صورت بسيار شورانگيز و درماتيک ابراز کنند. چنانچه اين تمايلات به صورت افراطي صورت گيرند ، مبناي اختلال شخصيت نمايشي را تشکيل مي دهند . اصطلاح نمايشي از کلمه لاتين به معني (هنرپيشه) به دست آمده.افراد مبتلا به اين اختلال در رفتار روزمره شان ،ويژگيهاي نمايشي را نشان مي دهند . براي مثال ، فردي که به اين اختلال مبتلاست امکان دارد در مراسم ازدواج خويشاوندي دور (نمايش) را اجرا کند که غرق در اشک و شور و شوق شده يا در يک مهماني ، از فرد آشنايي با بغل کردن او به صورت مبالغه آميز و جلب توجه کننده و فرياد هاي محبت آميز استقبال کند . آنچه افراد مبتلا به اين اختلال را از آنهايي که هيجان پذيري مناسب نشان مي دهند متمايز مي کند، ماهيت زودگذر حالت هاي هيجاني آنها و اين واقعيت است که براي فريب دادن ديگران و نه نشان دادن احساس هاي واقعيشان ، از هيجان هاي افراطي استفاده مي کنند . اين اختلال در زنان تشخيص داده مي شود ، اما معلوم نيست آيا علت آن اين است که در زنان بيشتر شايع است يا به اين علت که کساني که اين برچسب را مقرر مي کنند ، رفتارهاي نمايشي را به صورت کليشه اي زنان مي انگارند .

ويژگي هاي تشخيصي

اين تشخيص براي افرادي مقرر مي شود که طبق 5 مورد زير يا بيشتر ، الگوي فراگير هيجان پذيري افراطي و توجه خواهي نشان مي دهند :

1- وقتي کانون توجه نيستند ، ناراحت مي شوند .

2 است - تعامل هاي آنها با وسوسه جنسي نامناسب يا رفتار تحريک آميز مشخص مي شود .

3- ابراز هيجان هاي آنها به سرعت تغيير مي کند و سطحي است .

4- براي جلب کردن توجه از ظاهر بدني استفاده مي کند .

5- گفتار آنها شديداً کلي (امپرسيونيستي) و فاقد جزئيات است .

6- آنها خودنما و نمايشي هستند و در ابراز هيجان مبالغه مي کنند .

7- بسيار تلقين پذير هستند .

8- روابط را صميمانه تر از انچه واقعاً هستند ، سوء تعبير مي کنند .

افراد مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي از کانون توجه بودن لذت مي برند و براي اطمينان از وقوع آن دست به هر کاري مي زنند.

آنها به ظاهرشان بيش از حد توجه دارند و اغلب آنچنان به صورت افراطي سعي مي کنند توجه ديگران را به خودشان جلب کنند که رفتارشان مضحک به نظر مي رسد .

بعلاوه آنها اطواري و عشوه گر به نظر مي رسند ، اطمينن خاطر ، تحسين ، و تاييد ديگران را مي طلبند ، و چنانچه آن را بدست نياورند ، عصباني مي شوند . آنها ارضاي فوري اميالشان را مي طلبند و حتي با کوچکترين عمل تحريک آميز ، معمولا به صورت اغراق آميز ، مانند گريه کردن يا غش کردن ، واکنش شديد نشان مي دهند . با اينکه روابط آنها سطحي است آن را صميمانه تصور مي کنند و با آشنايان خود با عنوان دوستان (عزيز)اشاره مي کند . آنها به راحتي تحت تاثير ديگران قرار مي گيرند . از بينش تحليلي بي بهره اند ، و دنيا را به صورت کلي (امپرسيونيستي)مي بينند .

به راحتي مي توانيد تجسم کنيد که چگونه اين نوع رفتارهاي نمايشي باعث مي شوند ديگران از اين افراد فاطله بگيرند رابطه داشتند با فرد مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي زجر آور و ناخوشايند است البته نتيجه آن اين است که افراد مبتلا به اين اختلال روابط نزديک و متقابل معدودي دارند با توجه به اين تصوير باليني افراد مبتلا به اختلال شخصيت نمايشي به احتمال زياد سبک دلبستگي نا ايمن دارند آنها به طور مداوم جوياي حمايت و تاييد همسرشان هستند . يکي از عقايد اصلي فرد مبتلا به اين اختلال اين است که (من بي کفايتم و نمي توانم خودم از پس زندگي ام برآيم )اين عقيده باعث مي شود که آنها فرض کنند لازم است کس ديگري را بيابند که اين کاستي را جبران کنند اين افراد با رفتار کردن به صورتي که بيش زنانگي يا بيش مردانگي هستند مي خواهند توجه ديگران را جلب کنند و باور دارند که اين رفتار ديگران را به تحسين و حمايت وا مي دارد بنابراين عقايد آنها مي تواند به نرخ روز از يک حالت افراطي به حالت ديگر تغيير کند .

درمانگر به درمانجو کمک مي کند روش هاي موثرتري را براي برخورد کردن با مشکلات و موقعيت ها بوجود آورد با درمانجو براي تمرکز کردن بر اهداف همکاري مي کند و به او ياد مي دهد چگونه دقيقتر و عيني تر فکر کند درمانگر با بکارگيري اين روش رفتار مساله گشايي خوب را الگو قرار مي دهد و به درمانجو در برخورد کردن با مسائل گوناگون زندگي کمک عملي مي کند درمانجويان همچنين براي زير نظر گرفتن تمايلات تکانشي خود ، راهبردهاي کنترل شخصي را ياد مي گيرند ، و براي بهبود بخشيدن به روابط ميان فردي ، مهارت هاي جسارت را مي آموزند

بي اشتهايي عصبي(Anorexia Nervosa

Mon, 27 Sep 2010 00:05:00 GMT

بي اشتهايي عصبي معمولاً بين 30 تا 10 سالگي شروع مي شود.شروع آن قبل و بعد از اين محدوده سني معمول نيست. پس از 13 سالگي ميزان شيوع اين اختلال سريعاً بالا مي رود و در 17 سالگي به حداکثر خود مي رسد. ميزان شيوع آن در دخترها 20 تا 10 بار از پسرها بيشتر است. اين بيماران از حفظ وزن بدنشان در سطح حداقل وزن مورد انتظار يا بالاتر از آن ( مثلاً کاهش وزن به حدي که وزن بدن به کمتر از 85 درصد وزن مورد انتظار برسد) و يا افزايش وزن مورد انتظار در دوره رشد خودداري مي نمايند. اين بيماران مشخصاً از چاق شدن مي ترسند.وجه مشخصه بيماران مبتلا به بي اشتهايي عصبي اختلال عميقي است که اينها در برداشت از تصوير بدني خود دارند. لذا اين افراد بي وقفه در پي لاغري هستند و براي اين منظور حتي تا مرحله گرسنگي کشيدن هم پيش مي روند. <**ادامه مطلب...**>

اکثر رفتارهاي غير عادي که اين افراد به منظورکاهش وزن خود انجام مي دهند، در خفا صورت مي گيرد. بيماران مبتلا به بي اشتهايي عصبي معمولاً از خوردن غذا با افراد خانواده و يا در اماکن عمومي خودداري مي کنند اين بيماران اغلب مشکل خود را انکار مي کنند. اصطلاح بي اشتهايي(Anorexia) نامگذاري غلطي است، زيرا فقدان اشتها معمولاً تا اواخر اختلال، پديده نادري است. علاقه زياد بيماران به جمع آوري دستورالعمل هاي آشپزي و آماده ساختن غذاهاي مفصل براي ديگران نشان دهنده اينست که اين بيماران مدام به غذا خوردن مي انديشند. برخي از بيماران قادر به کنترل طولاني مدت مصرف غذا نبوده و دوره هاي پرخوري دارند. اين پرخوري ها معمولاً مخفيانه و در شب ها انجام مي شوند و معمولاً پس از هربار پرخوري، استفراغ عمدي توسط بيمار انجام مي شود. اين بيماران براي کاهش وزن از مسهل ها و حتي داروهاي مدر استفاده مي کنند و تمرينات تشريفاتي، دوچرخه سواري هاي طولاني، قدم زدن، آهسته و تند دويدن از فعاليت هاي معمول اين بيماران است. براي اينکه تشخيص بي اشتهايي عصبي براي زني که به سن قاعدگي رسيده گذاشته شود لازم است که وي 3 ماه پياپي قاعدگي نداشته باشد. اختلالات افسردگي ماژور و ديس تايمي در 50 درصد بيماران گزارش شده است.

اصولاً اين بيماران وقتي مورد توجه طبي قرار مي گيرند که کاهش وزن آنها آشکار گردد. با عميق تر شدن کاهش وزن علايم جسمي نظير هيپوترمي، ادم، براديکاردي، کاهش فشار خون ظاهر مي شود و انواع تغييرات متابوليک پديد مي آيد. سير بي اشتهايي عصبي بسيار متفاوت است. واکنش کوتاه مدت بيماران نسبت به تقريباً تمام برنامه هاي درماني بيمارستاني خوب است. ولي در افرادي که وزن شان به حد طبيعي برمي گردد اغلب اشتغال ذهني به غذا و وزن بدن ادامه مي يابد. روابط اجتماعي اغلب ضعيف است و افسردگي بطور شايعي ديده مي شود. بطور کلي پيش آگهي خوب نيست. ميزان مرگ را 18 تا 5 درصد ذکر کرده اند.

درمان

?با توجه به اينکه بيمار اغلب مشکل خود را انکار مي کند، يادآوري لزوم درمان به بيمار و خانواده اش و آشنا کردن آنها با عوارض بيماري از جمله احتمال مرگ و مير، ضروري است.

?در صورتي که وزن بيمار 20 درصد پايين تر از وزن مورد انتظار نسبت به قد باشد، بيمار بايستي بستري شود. در صورتي که اين ميزان بيش از 30 درصد باشد، بستري به مدت 6 تا 2 ماه ضروري است.

?هدف از بستري کردن در بيمارستان برگرداندن وزن از دست رفته است.

?به خانواده بيمار خاطر نشان کنيد که بيمار معمولاً تمايلي به بستري در بيمارستان نخواهد داشت و براي مرخص شدن از بيمارستان داستانهاي اعتراض آميز فراواني به هم مي بافد، تا موافقت آنها را جلب نمايد.

?در 10-7 روز اول درمان نبايد مصرف کالري بيش از 2000 کالري در روز باشد. اين مقدار کالري را مي توان در 6 وعده مساوي به بيمار داد. ?بيمار را هر روز صبح پس از تخليه مثانه وزن کنيد.

?در صورتي که روزانه مقدار مشخصي(مثلاً 200 گرم) به وزن بيمار اضافه شود.

مي توان پاداش هايي را براي او در نظر گرفت، از قبيل ترک اتاق به مدت محدود، ملاقات با ديگران به جز اعضاء خانواده، خروج از بخش، مشاهده تلويزيون

آب و الکتروليت ها

?مصرف روزانه مايعات و برون ده ادراري را روزانه کنترل کنيد.

?در صورت بروز استفراغ، الکتروليت ها به ويژه ميزان پتاسيم از نظر بروز هيپوکالمي اندازه گيري شود.

?براي پيشگيري از استفراغ به دنبال غذا، بيمار تا حداقل 2 ساعت پس از صرف غذا، از رفتن به دستشويي محروم بوده و يا به همراه يک پرستار به دستشويي برود.

?در صورت بروز دزهيدراتاسيون و اختلال شديد الکتروليتي و يا وزن نگرفتن علرغم درمان کافي، از Tube feeding استفاده شود.

?مي توان از Tube feeding به عنوان يک تقويت کننده منفي(مجازات) استفاده کرد. به طوري که هر بار بيمار وزن کافي بگيرد آن را خارج کرد، و در غير اينصورت مجدداً Tube feeding گذاشته شود.

دارو درماني

براي دارو درماني بايد به پزشک متخصص روانپزشك (اعصاب و روان) مراجعه نمود.

اوتيسم اختلال دوران كودكي

Sun, 26 Sep 2010 23:53:00 GMT

اوتيسم يا اختلال در خودماندگي، اختلالي است كه در دوره كودكي با اشكال در تعامل اجتماعي، تأخير در مهارتهاي ارتباطي و محدوديت مجموعه فعاليتها و علايق فرد مشخص مي شود.

از اواخر قرن نوزدهم و به طور جدي تر از اواسط قرن بيستم به كودكاني دچار درجاتي از تأخير در تعاملات اجتماعي و مهارتهاي ارتباطي كلامي و بدني توجه خاصي ابراز شد ولي تا پيش از سال 1980 ميلادي اكثر اين كودكان به عنوان يك نوع روان پريشي كودكان در نظر گرفته مي شدند و از آن زمان به بعد بود كه مشخص شد اختلال اوتيسم، اختلالي مجزا از روان پريشي است. هرچند در مواردي نيز احتمال دارد كه اين دو اختلال به صورت همزمان ديده شوند.

اين اختلال در 5 كودك از هر 10 هزار كودك ديده مي شود. اكثر كودكان مبتلا به اين اختلال پسر هستند و اين اختلال در پسرها 4 تا 5 برابر دخترها شيوع دارد. هرچند شدت افت عملكرد ذهني و عقب ماندگي ذهني در دختران مبتلا بيش از پسران مبتلاست.

در گذشته تصور مي شد كه اين اختلال در خانواده هايي با سطح اجتماعي-اقتصادي بالاتر شايع تر است ولي مطالعات سالهاي اخير اين موضوع را تأييد نمي كند و احتمالاً نتايج قبلي به اين علت بوده است كه خانواده هايي با سطوح بالاتر اجتماعي-اقتصادي بيشتر جهت تشخيص و مداواي كودكان خود به متخصصين مربوطه مراجعه مي كنند.

برخلاف تصورات اوليه مسائل تربيتي والدين و عدم پاسخ دهي «مادران يخچالي» نقشي در بروز اين اختلال ندارند و تفاوتي بين مهارتهاي تربيتي والدين كودكان مبتلا به اين اختلال و مادران كودكان طبيعي وجود ندارد.

كودكان مبتلا به اوتيسم نيز مثل كودكان مبتلا به ساير اختلالات در واكنش به عوامل استرس آور مثل اختلافات خانوادگي، تولد خواهر و برادر كوچكتر، جابه جايي محل سكونت و . . . ممكن است علايمشان تشديد شود، ولي اين عوامل به عنوان علت اين اختلال مطرح نيستند<**ادامه مطلب...**>

عمده ترين عواملي كه در ايجاد اين اختلال مطرح هستند، عوامل زيستي مثل ژنتيك، تغييرات ساختاري و شيميايي در مغز و برخي عوارض و اختلالات حول و حوش زايمان مي باشند.

ويژگي بارز كودكان مبتلا به اوتيسم تأخير و تخريب عملكردهاي اجتماعي، كلامي و ارتباطي و وجود رفتارها يا افكار تكراري محدود مي باشد.

اين كودكان تظاهرات جسماني واضحي ندارند و تنها در تعدادي از آنها ممكن است بدشكلهايي گوش وجود داشته باشد. در بسياري از اين كودكان غلبه يك نيمكره مغزي وجود ندارد و اصطلاحاً دو سو توان هستند.

كودكان مبتلا به اين اختلال مثل ساير كودكان قادر به ايجاد رابطه و وابستگي معمول نيستند، اين كودكان توانايي شناسايي يا تفكيك اشخاص مهمتر زندگي خود مثل والدين، همشيرها يا معلمان را ندارند و لذا ممكن است احساس اضطراب جدايي نكنند.

در سنين مدرسه ممكن است كناره گيري اجتماعي آنها كاهش يابد، ولي بدليل ناتواني در بازي با همسالان، ناشي گري در روابط اجتماعي و به خصوص ناتواني در درك ديگران، باز هم قادر به همدلي با ديگران و ايجاد روابط اجتماعي مؤثر نمي باشند.

حتي با وجود احساسات جنسي، بدليل فقدان مهارتهاي اجتماعي در اكثر موارد نمي توانند با ديگران روابط جنسي برقراري كنند.

مشكلات عمده در رشد زبان و كلام از ويژگيهاي اصلي براي تشخيص اين اختلال است. در اين كودكان مشكلات گفتاري ناشي از بي انگيزگي و فقدان تمايل آنها براي صحبت كردن نمي باشد.

حتي در صورت بلد بودن تعداد زيادي كلمات، بازهم قادر به استفاده مناسب از آنها و ساخت جملات با معنا نيستند و در نهايت اگر تكلم سليس را هم ياد بگيرند، بازهم به دليل فقدان كفايت اجتماعي مكالمات آنها يك طرفه و بدون تبادل واكنشي است.

در نخستين سال زندگي براي برقراري ارتباط صداهايي مثل جيغ و داد، سيلابهاي بي معني و تق و توق از خود در مي آورند و بعداز فراگيري بعضي از بخشهاي كلام نيز بيشتر از آن كه بفهمند، حرف مي زنند.

اين كودكان قادر به استفاده مناسب و بجا از ضماير نيستند و مثلاً خود را با ضمير«تو» خطاب مي كنند.

برخي از اين كودكان گاهي توانايي هاي خارق العاده اي در بعضي از حوزه ها مثلاً در خواندن از خود بروز مي دهند و به شكلي سليس و عالي حتي در سنين پيش دبستاني قادر به خواندن مي باشند ولي آنها هم اكثراً آنچه را كه مي خوانند ، درك نمي كنند.

بازيهاي كودكان مبتلا با كودكان طبيعي متفاوت است. اين كودكان نمي فهمند از اسباب بازيها چگونه استفاده كنند و بازيهاي آنها يكنواخت و تكراري است. اين كودكان رفتارهاي تكراري و بي هدفي دارند، به دور خود مي چرخند، با دست مي كوبند و. . . آنها به اشياء بيجان دلبستگي پيدا مي كنند و در مقابل هرگونه تغييري، مثلاً تغيير محل وسايل خود در اتاق، تغيير زمان غذا خوردن و . . . بسيار مقاومند و اينگونه تغييرات در آنها باعث حملات اضطرابي يا قشقرق مي شود. كودكان در خود مانده دچار تغييرات ناگهاني خلق مي شوند و حملات گريه يا خنده بي دليل دارند.

كودكان درخود مانده نسبت به محركهاي حسي مثل درد و صدا، واكنشي متفاوت از كودكان طبيعي از خود نشان مي دهند. آنها نسبت به محركها به صورت انتخابي پاسخ مي دهند، ممكن است صداي اطرافيان خود را نشنيده بگيرند، مثل اين كه ناشنوا هستند و در مقابل علاقه بيش از حدي به شنيدن صداي ساعت داشته باشند. ممكن است پيش از آن كه حرف زدن را ياد بگيرند به موسيقي علاقه مند شوند و بتوانند شعر يا ترانه اي را زمزمه كنند.

در بچه هاي كوچك مبتلا به اوتيسم پرتحركي، پرخاشگري، حملات قشقرق، كوبيدن سر، خراشيدن، كندن مو و نيز اختلال در توجه و تمركز بر روي تكاليف، بي خوابي، مشكلات تغذيه اي و شب ادراري، از ديگر مشکلات رفتاري به شمار مي روند.

در اين كودكان، عفونتهاي دستگاه تنفس فوقاني و ساير عفونتهاي جزيي و نشانه هاي گوارشي مثل آروغ زدن هاي زياد و يبوست بيش از حد مورد انتظار است.

حدود سه چهارم كودكان در خود مانده دچار عقب ماندگي ذهني هستند كه در اكثر آنها عقب ماندگي ذهني در حد شديد و عميق مي باشد، بعضي از اين كودكان داراي توانايي هاي غيرعادي خاصي در زمينه كلي عقب ماندگي ذهني هستند، برخي از آنها توانايي محاسبات پيچيده ي رياضي، برخي حافظه طوطي وار و عده اي نيز توانايي خواندن يا درك موسيقي فوق العاده اي دارند كه بيش از حد مورد انتظار براي سنين آنها مي باشد.

اين اختلال بايد توسط متخصصان از روان پريشي زودرس دوره كودكي، اختلالات كلامي و شنوايي و ساير علل عقب ماندگي ذهني افتراق داده شود.

متأسفانه اين اختلال سيري طولاني و پيش آگهي نامساعدي دارد، اكثر موارد تا سنين بزرگسالي ادامه پيدا مي كند، هرچند با گذشت زمان بيماران تغييرات مثبتي در زمينه هاي اجتماعي و ارتباطي پيدا مي كنند. تنها يك تا دو درصد بيماران به وضعيت طبيعي و غير وابسته به ديگران دست پيدا مي كنند و خواهند توانست براي خود شغل و درآمدي داشته باشند و حدود دوسوم بيماران دچار معلوليت شديد باقي مانده و نيازمند خدمات حمايتي از سوي خانواده يا موسسات خاص بيماران مزمن مي باشند. در اين بيماران رويكرد درماني معطوف به افزايش رفتارهاي اجتماعي قابل قبول ، كاهش علايم رفتاري غريب و تقويت رشد ارتباط كلامي و غيركلامي و اصلاح زبان و نيز اصلاح زمينه هاي تحصيلي بيماران است. حمايت و مشورت با خانواده بيماران كه آنها نيز به دليل مشكلات بيماران خود دچار پريشاني هستند، از نكات مهمي است كه بايد در نظر قرار گيرد.

استفاده از برنامه هاي رفتاري منسجم، ساختار يافته، فشرده و با صرف وقت زيادي براي كودكان و آموزش دقيق والدين در مورد مفاهيم و مهارتهاي تعديل رفتار و برطرف كردن نگراني هاي آنها با پيشرفت قابل ملاحظه كودك همراه است و در كل هرچه برنامه روزانه اين كودكان سازمان يافته تر و پرتر باشد، نتايج حاصله مطلوب تر خواهد بود.

هرچند هيچ داروي اختصاصي براي معالجه اين بيماران كشف نشده است، متخصصان از داروها به عنوان درمان كمكي به منظور تخفيف برخي علايم بيماران مثل پرخاشگري و حملات قشقرق، اختلال توجه و بيش فعالي، رفتارهاي خودآسيبي، علايم وسواسي و . . . استفاده مي كنند.

راز شادزيستن و نشاط کامل در زناشويي موفق

Wed, 05 May 2010 00:40:00 GMT

هرگاه زندگي مان را نثار ديگران کنيم بيشتر لذت از آن خواهيم برد. بعضي ها بخشيدن و دادن را با محروم شدن از آن اشتباه مي گيرند در حالي که بخشيدن بالاترين و عالي ترين نشانه قدرت و نيرومندي است. هنگام بخشيدن و دادن احساس قدرت و توانايي و غني بودن مي کنيم. اين احساس وجودمان را با شادماني و لذت پر مي کند. دادن بيشتر از گرفتن به انسان شادماني مي بخشد زيرا در دادن و بخشيدن انسان احساس محروميت و از دست دادن نمي کند بلکه احساس مي کند که زنده و پرنشاط است. کليد موفقيت در خواستن است پس بخواهيد تا بتوانيد. زندگي نبرد سختي است که هر روز سلاح ويژه اي را مي طلبد. طرز فکر ما هادي و گرداننده ما در زندگي است. طرز فکر در لحظه نشان مي دهد که عکس العمل من در آن لحظه چگونه خواهد بود. طرز فکر هر فرد به وجود آورنده جو حاکم بر خانه است <**ادامه مطلب...**> هرگاه زندگي مان را نثار ديگران کنيم بيشتر لذت از آن خواهيم برد. بعضي ها بخشيدن و دادن را با محروم شدن از آن اشتباه مي گيرند در حالي که بخشيدن بالاترين و عالي ترين نشانه قدرت و نيرومندي است. هنگام بخشيدن و دادن احساس قدرت و توانايي و غني بودن مي کنيم. اين احساس وجودمان را با شادماني و لذت پر مي کند. دادن بيشتر از گرفتن به انسان شادماني مي بخشد زيرا در دادن و بخشيدن انسان احساس محروميت و از دست دادن نمي کند بلکه احساس مي کند که زنده و پرنشاط است. کليد موفقيت در خواستن است پس بخواهيد تا بتوانيد. زندگي نبرد سختي است که هر روز سلاح ويژه اي را مي طلبد. طرز فکر ما هادي و گرداننده ما در زندگي است. طرز فکر در لحظه نشان مي دهد که عکس العمل من در آن لحظه چگونه خواهد بود. طرز فکر هر فرد به وجود آورنده جو حاکم بر خانه است. اگر آدم تندخويي باشيم و ظرف غذا را به اطراف پرت کنيم افراد خانواده نيز به همين روش از خود عکس العمل نشان خواهند داد. سرنوشت نهايي ما در جهان ديگري مشخص مي شود اما لازم است در اين جهان توان خود را توسعه دهيم خود حقيقي خود را بشناسيم و به ديگران کمک کنيم که خود را کشف کنند. هريک از افراد بشر ويژگي ها و خصوصيات منحصر به فردي دارند که لازم است در آنها شريک باشيم. سن، سلامت و شرايطي که در آن قرار داريد ممکن است تا حدودي شما را محدود کند. همه ما به نحوي از انحا محدود و محصور شده ايم ولي وظيفه ما اين است که توان هاي بالقوه و نهفته خود را بيدار ساخته و به فعل درآوريم. هيچ کس نمي تواند بهتر و بيشتر از خودمان اين کار را برايمان انجام دهد. قبل از اين که زني بتواند در کار آشپزي و خانه داري يا در کار بييرون از خانه موفق باشد بايد بداند که کيست و به کجا مي رود براي دانستن اين دو موضوع لازم است که ابتدا خود را آنگونه که هست بپذيرد و آنگاه به سمتي يا سويي حرکت کند. رفتن نشانه وجود مقصد و هدف است. بسياري از زنان خانه هايشان را براي خود زنداني غيرقابل تحمل ساخته اند. از آنجا که در زندگي منظور و مقصود خاصي ندارند نمي دانند چه بکنند، تنها تفاوت آنها با زندانيان اين است که درون خانه به جاي اين که به ساعت خيره شوند ساعت هاي متوالي به صفحه جادويي تلويزيون زل مي زنند. دو مانع عمده وجود دارد که باعث مي شود برنامه ريزي اکثر افراد شکست بخورد عبارت است از: 1 – زندگي يکنواخت و خسته کننده 2 – سرعت گيرها. سعي و تلاش ميليونها نفر به خاطر روبه رو شدن با اين دو مانع ساده اما خبيث مثمر ثمر واقع نشده و تلف گشته است. هرگاه براي خود برنامه ريزي کرديد در ذهن خود تصوير روشن و واضحي از هدفتان بسازيد. بدون اين تصوير روشن و واضح از بين راه برخواهيد گشت. اگر اين تصوير را در ذهن خود ساختيد بدون شک هيچ چيز نخواهد توانست راه موفقيت شما را سد کند. وقتي براي خود هدفي در نظر گرفتيد بايد راه رسيدن به آن را نيز بيابيد. ديدن باور کردن است و انجام دادن موفق شدن است. براي رسيدن به هدفتان برنامه ريزي کنيد. برنامه ريزي به شما انگيزه مي دهد تا در جهت رسيدن به هدف قدم برداريد. يکي از ويژگي هاي هر زن موفق، نظم است. قبل از اين که گام برداريد برنامه ريزي کنيد. برنامه ريزي باعث صرفه جويي در زمان انجام کار مي شود. يک زن کامل زماني را براي برنامه ريزي در نظر مي گيرد. او مطمئن است که زندگي فقط براي امروز نيست بلکه زندگي او روي آيندگاه نيز تاثير شگرفي خواهد گذاشت. زن کامل به نتايج کارش فکر مي کند نه به نوع فعاليتي که انجام مي دهد. کارهاي ضروري به ندرت کارهاي مهم هستند و کارهاي مهم هم به ندرت فوري و ضروري مي باشند. اگر برده کارهاي فوري و شتاب هستيد بدانيد که وقتي براي انجام دادن کارهاي مهم نخواهيد داشت. همواره ممکن است فکر کنيد که نيرويي وجود دارد که مي خواهد شما را از کار مهمي بازدارد، هيچ نيرويي جز زندگي وجود ندارد پس کارهاي مهمتان را انجام دهيد، مهمترين کارهايتان را ابتدا انجام بدهيد. تمام کارها و وظايف ضروري خود را در ليستي يادداشت کنيد و آنها را به ترتيب اولويت انجام دهيد. بهتر است برنامه هر روز خود را شب قبل آماده کنيد. اگر خود را از شب قبل آماده کار کنيد، ذهن نيمه آگاهتان حتي در خواب خود را براي انجام دادن آن آماده مي کند. اول صبح وقتي سرحال و پرنشاط هستيد مهمترين کارهايتان را انجام دهيد تا فشار رواني حاصل از آنها از بين برود. تاخير در انجام اين کارها باعث مي شود فشار فکري بيشتري تحمل کنيد و باعث مي شود که اين مسايل را سخت تر و مشکل تر از آنچه هستند ببينيد. گاهي اوقات اگر يک مسئله را درست به موقع رفع کنيد پي خواهيد برد که آنقدرها هم که فکر مي کرديد مشکلتان بزرگ و جدي نيست و آن را مي توانيد زودتر از آنچه انتظار داريد رفع کنيد. وقتي آدم رشد مي کند فراز و نشيب هاي زندگي بيشتر مي شود. ولي وقتي که يک برنامه منطقي و قابل اجرا طرح کرده باشيد راحت تر از هميشه مي توانيد خود را با اين فراز و نشيب ها وفق دهيد. وقتي همه چيز به هم مي ريزد و کنترل همه چيز را از دست مي دهيد دو راه در پيش رو خواهيد داشت: 1 – عصباني شويد و برنامه خود را رها کنيد 2 – به طرح و برنامه اي که ريخته ايد عمل کنيد. سعي کنيد قسمتي را که باعث شده برنام شما به هم بخورد اصلاح کنيد. بحران هاي روزمره يکي از چالش هاي زندگي است. ولي طرز فکر ما قادر است ما را در بحران ها ياري کند و وجودمان را با نشاط و شادماني تقويت کند. هر زن خوبي در کارها و عکس العمل هايش به صبوري و تامل نياز دارد. افراد نيازمند تشويق و تحسين هستند و براي تشويق شدن دست به سعي و تلاش زيادي مي زنند. همه تشويق و تحسين را دوست دارند و در حقيقت تحسين يا تشويق تنها چيزي است که مي تواند خستگي يک هفته يا يک ماه کار سخت را از تن انسان بزدايد. يک مرد سعي مي کند نياز خود به تشويق را از راههاي مختلف برطرف کند. يک مرد براي تشويق و تحسين بيش از هرکسي به همسرش نياز دارد. شما مي توانيد با يک جمله ستايش آميز مهارت هاي ساده و عادي همسر خود را توسعه دهيد و از او يک نابغه بسازيد. نکته مهم در زندگي زناشويي اين است که کاري کنيم اين دو با هم همدل شوند و جاده زندگي را هر دو با هم طي کنند. وفق يافتن يکي از راههايي است که به همسراني که فقط ساز خود را مي نوازند و در زندگي مشترک به جاي استقامت در راه رسيدن به هدف مشترک تلاش مي کنند حرف خود را بر کرسي بنشانند کمک زيادي مي کند. اغلب مردم به چشم انسان هاي عادي و معمولي به يکديگر مي نگرند و براي اين که زندگي خود را از حالت عادي و روزمره درآورند هيچ تلاش و کوششي انجام نمي دهند. اگر براي مدتي مورد لطف و محبت فردي قرار گرفتند به آن لطف و محبت عادت مي کنند و همواره منتظر دريافت محبت از ديگران مي مانند و لطف ديگران را با محبت و لطف پاسخ نمي دهند بلکه محبت کردن را وظيفه ديگران مي دانند. حق شناسي و قدرداني از ديگران باعث مي شود زندگي براي هميشه جريان داشته باشد و قدرداني و تشکر از ديگران اصلا به اين که از چيزي خوشتان بيايد يا نيايد ربطي ندارد. تقدير و ستايش به طرف مقابلتان انگيزه مي دهد

منابع روانشناسي باليني

Tue, 06 Apr 2010 22:11:00 GMT

متون روانشناسي به زبان انگليسي:

1. Atkinson , R.l., Atkinson R.C.et al (2000) Hilgard’s introduction to psychlogy (13^th ed) Forth worth : Harcourt College Publishers.

2. Eysenck , M.(2000) psychlogy : A Student Hand’s Book. Psychlogy Ltd, Publishers. Uk

آمار و روش تحقيق:

1. پايه هاي پژوهشي در علوم رفتاري – دكتري حيدر علي هومن.

2. روش هاي تحقيق در علوم رفتاري – دكتر زهره سرمد ، دكتر عباس بازرگان و دكتر الهه حجازي

3. استنباط آماري در پژوهش رفتاري – دكتر حيدر علي هومن.

روانشناسي رشد :

1. روانشناسي ژنتيك دكتر محمود منصور

2. روانشناسي ژنتيك 2 دكتر محمود منصور و دكتر پريرخ دادستان

3. روانشناسي رشد لورا اي برك ترجمه يحيي سيد محمدي

4. ديدگاه پياژه در گسترة تحول رواني ( عنوان چهارم كتاب )دكتر محمود منصور و دكتر پريرخ دادستان

روانشناسي باليني :

?. روانشناسي باليني – جري فيرس و تيموتي ترال، ترجمه مهرداد فيروز بخت و وحيد عرفاني

?. روانشناسي باليني – دكتر سعيد شاملو

?. روانشناسي باليني – دكتر پريرخ دادستان و دكتر محمود منصور

روانشناسي كودكان استثنايي:

Davison,G.C Neale S.M (2001) Abnormal Psychology (8^th .ed) New York: John .1

Wiley and Sons

2. آسيب شناسي رواني (جلد 1و2) ديويد روزتهان و مارتين سليگمن ، ترجمه يحيي سيد محمدي

3. روانشناسي مرضي تحولي (جلد 1-2-3) دكتر پريرخ دادستان

روانشناسي فيزيولوژيك وانگيزش و هيجان :

1. روانشناسي فيزيولوژيك ( فيزيولوژي رفتار ) نيل كارلسون ، ترجمه اردشير ارضي و همكاران

2. روانشناسي فيزيولوژيك – دكتر محمد كريم خداپناهي

3. انگيزش و هيجان – ادوارد موري، ترجمه محمد تقي براهني

4. انگيزش و هيجان – دكتر محمد كريم خداپناهي

علم النفس از ديدگاه دانشمندان اسلام :

1. علم النفس از ديدگاه دانشمندان اسلام - دكتر حسن احدي و دكتر شكوه السادات بني جمالي

2. روانشناسي شخصيت از ديدگاه اسلامي – دكتر علي اصغر احمدي

3. علم النفس – دكتر محمود ايرواني و ناصر صبحي

روانشناسي عمومي:

1.زمينه روانشناسي ( جلد 1و2 ) ريتا اتكيتسون و ريچارد اتكيتسون و ارنست هيلگارد ، ترجمه

محمد نقي براهني و همكاران.